Fizyczne
i fizyczno – chemiczne dane
Mag. Klaus Faissner
Praca dyplomowa
została napisana i obroniona w Instytucie Procesów Termicznych i Ochrony Środowiska Uniwersytetu w Grazu pod opieką prof. uniw. inż. dypl. dr nauk techn. Rolfa Marra w marcu 2000r.
Praca obejmowała dwa obszary:
- badania laboratoryjne sprawdzające fizyczne właściwości wody ożywionej metodą Grandera w porównaniu z wodą nieożywioną oraz
- ankietę skierowaną do przemysłowych użytkowników Granderowej technologii
Dziesięciu firmom
od szpitala, przez fabrykę chemiczną do wiodącego w świecie zakładu przetwórstwa tworzyw sztucznych przedstawiono obszerną ankietę z prośbą o dokładne wypełnienie i informacje o praktycznych doświadczeniach. Wyniki przedstawione przez dyplomanta w jego pracy są wielostronne.
Dla fabryk i koncernów najważniejszym oczywiście są oszczędności jakie powoduje skorzystanie z technologii Grandera. Obliczano zwłaszcza oszczędności na chemikaliach, których wynik był zaskakujący: np. jeden zakład podał, że przy kosztach instalacji wynoszących 11.628.- € roczne oszczędności wynoszą 47.237.- €.
Nie mniej interesującym był wynik innego zakładu, który podał brak jakichkolwiek znaczących zmian. Dopiero po skończeniu pracy dyplomowej okazało się, że w tym zakładzie doszło do całkowitego mikrobiologicznego oczyszczenia wody chłodzącej przy totalnym spadku zużycia środków chemicznych w obiegu chłodzenia.
Rozdział 5 - Streszczenie
Te wyniki pomiarów są potwierdzeniem doświadczeń z praktyki wskazujących, że zastosowanie technologii Granderaâ powoduje oszczędność środków piorących i czyszczących oraz to, że temperatura wody prania i zmywania przy niezmiennej ilości chemikalii może być obniżona.
Przykład konkretnej sytuacji potwierdzającej powyższe stwierdzenie dostarcza jedno z badanych przedsiębiorstw, gdzie zużycie środków piorących przez przemysłową maszynę pralniczą spadło po wbudowaniu technologii Granderaâ o 60 –65% a temperatura prania została jednocześnie zredukowana z 90° na 60°C.
Informacje o praktycznym zastosowaniu technologii Granderaâ pochodzą z dziewięciu przedsiębiorstw przemysłowych i jednego szpitala, które to, odpowiedziały na serię bardzo szczegółowych pytań zawartych w rozesłanej ankiecie. Jak się okazało, technologia Granderaâ znalazła najczęstsze zastosowanie w obwodach chłodzenia, które przeto stały się punktem ciężkości całej ankiety.
Przedsiębiorstwa zdecydowały się na wbudowanie technologii Granderaâ z najróżniejszych powodów. Najczęściej wymienianym celem było osiągnięcie zmniejszenia zużycia chemikalii. Niezależnie od ekonomicznego punktu widzenia przedsiębiorstwa wymieniały również kwestię ochrony pracowników (szczególnie w miejscach kontaktu z biocidami) i środowiska jako główne motywy posługiwania się technologią Granderaâ dla zaoszczędzenia środków chemicznych. Obok dużego lub zbyt dużego zużycia chemikalii poważny problem stanowiły zanieczyszczenia glonami, kamieniem kotłowym i innymi zawartościami wody wytrącającymi się z niej w formie osadów, częste prace konserwacyjne lub nie zadawalające wartości wody – jako najistotniejsze elementy decydujące o zakupie technologii Grandera.
Wielorakość powodów prowadzących do zastosowania technologii Granderaâ w poszczególnych przedsiębiorstwach wskazuje, że z tradycyjnego punktu widzenia jest ona trudna do zaszeregowania.
W każdym obszarze problemów (obciążenia glonami, zużycie chemikalii, kamień kotłowy i inne zanieczyszczenia, korozja, przewodność ciepła przez wodę, prace konserwacyjne, jakość wody) zastosowanie technologii Granderaâ albo wypełniło wszystkie oczekiwania albo działanie było jeszcze lepsze niż się spodziewano. Osiem z dziesięciu ankietowanych przedsiębiorstw było (w trakcie badań) bardzo zadowolonych lub zadowolonych z wykorzystania technologii Granderaâ. W jednym przedsiębiorstwie działanie technologii Granderaâ było tylko przez kilka miesięcy takie jak oczekiwano. W kolejnym zakładzie w czasie analizowania ankiety nie stwierdzono żadnego pozytywnego oddziaływania technologii Granderaâ; tymczasem po upływie jednego roku od momentu wbudowania technologii Granderaâ jakość wody w pół otwartym obiegu chłodzenia „pomimo zmniejszonego dodawania chemikalii niespodziewanie i trwale się poprawiła”.
Oceniając powyższe z ekonomicznego punktu widzenia to wydatki na ożywianie wody wg metody Grandera zamortyzowały się w ciągu jednego roku w sześciu przedsiębiorstwach a w dwóch przedsiębiorstwach najdłużej bo w ciągu 2,5 roku. Dwa zakłady nie podały żadnego czasu amortyzacji. Najwyższe oszczędności jednego przedsiębiorstwa osiągnęły ca 650 000 szylingów/rok (ca. 47.000.-€); same oszczędności na chemikaliach wynoszą ok. 300 000 szylingów rocznie (ca.22.000.-€).
Naukowy dowód sukcesów ożywiania wody dostarcza mikrobiologiczne badanie wody: w tym przypadku obserwuje się ogólną ilość bakterii w wodzie. W pierwszej fazie po wbudowaniu technologii Granderaâ ilość bakterii zwyczajnie wzrasta, podczas gdy kolonie zbudowane z pojedynczych bakterii zostają rozbite na kolonie córki. Po następnym okresie czasu ilość bakterii tworzących kolonie córki maleje i w rezultacie dochodzi do stanu, że woda jest zupełnie wolna od bakterii.
Wyniki ankiety prowadzą do stwierdzenia wskazującego, że ożywianie wody metodą Grandera prowadzi do jej zmian zgodnych z oczekiwaniami wpływając jednocześnie na wszystko co wchodzi w kontakt z ożywioną wodą.
| 