Woda –
„dodatkowy" pierwiastek?
Dipl.-Ing. Johannes Larch
Kierownik wewnętrznego działu badawczego u Grandera
W XXI wieku będziemy się chyba musieli ostatecznie pożegnać z tezą, że woda z jej chemiczną formułą H2O została wystarczająco zdefiniowana. Ubiegłe stulecie było wiekiem przybliżania się i poznawania chemicznego fenomenu wody. W obecnym stuleciu fizyka otrzyma swoją szansę zbliżenia się do odkrycia zagadki wody.
Pamięć
Czy woda posiada pamięć? Czy ma zdolność zapamiętywania informacji,
a następnie ich reprodukowania i przekazywania? Czy „pamięć” wody można porównać z pamięcią człowieka?
Ludzka pamięć zapamiętuje i wymazuje informacje raczej w sposób emocjonalny,
w zależności od znaczenia lub wrażenia (w dokładnym tego słowa znaczeniu), które dana informacja zrobiła na danej osobie.
Pamięć wody funkcjonuje w przeciwieństwie do pamięci ludzkiej racjonalnie. Zapamiętuje bez emocji i precyzyjnie wszystkie informacje, które do niej docierają, dobre i złe, w tej metodzie zapamiętywania najbliższa jest taśmie magnetofonowej, woda może zapamiętywać i oddawać dowolne drgania, bez utraty, zmiany czy ograniczenia wcześniej zapamiętanych informacji.
Miejsce zapamiętywania oraz dokładny przebieg tego procesu w wodzie zostały rozpoznane przez naukę, w najlepszym razie, w niewielkim stopniu i tylko teoretycznie.
O wiele większe doświadczenia zebrano w praktyce, obserwując i badając systematycznie jej działanie. Dzisiaj wiadomo, że cała struktura wewnętrzna wody jest decydująca dla jej właściwości. Te różne właściwości wpływają na przykład na trwałość wody, warunki rozwoju dla mikroorganizmów, a także przydatność
do spożycia dla wszystkich organizmów żywych (w tym również człowieka), które żyją z wodą w symbiozie.
Te ważne cechy, które z natury rzeczy przypisane są każdej wodzie, zanikają dzisiaj w większości na skutek oddziaływania zewnętrznych czynników.
Cechy
Dla wszystkich organizmów, które uzależnione są od wody, ogromne znaczenie mają jej właściwości. Jest ona warunkiem prawidłowego przebiegu procesów
w organizmie, takich jak np. „uporządkowany” wzrost.
Wpływ na wodę jest wieloraki. Słońce, księżyc i cały wszechświat znajdują się
w stanie naturalnego wzajemnego drgania z ziemią, komunikując się w ten sposób
z wodą.
Bardziej problematyczne są drgania wywołane sztucznie, które są także rejestrowane przez wodę. Woda poddana technicznemu promieniowaniu z różnych źródeł emisji
(telefony komórkowe, instalacje radiowe, promieniowanie satelitarne, przewody wysokiego napięcia i inne) może zmienić swoją wewnętrzną strukturę.
Główną myślą technologii Grandera jest przywrócenie wewnętrznej strukturze wody jest optymalnego stanu a następnie zagwarantowanie trwałej stabilności. Dobroczynne działanie wody o lepszej jakości, o którym donoszą tysiące użytkowników, mówi samo za siebie.
Struktura wody
W oficjalnych testach jakości wody pitnej strukturze wody przypisuje się jeszcze zbyt małe znaczenie. Jakość wody pitnej w Europie Środkowej i Zachodniej regulowana jest prawem poprzez zbiór właściwych rozporządzeń. Gwarantują one, że w tym składniku nr 1 naszego pożywienia nie będą się znajdowały zarodki bakterii, metale ciężkie, substancje chemiczne w ilościach większych niż opracowane
i zapisane normy.
Normy i przepisy pozostają spełnione, niestety tak istotny fakt, że wewnętrzna struktura wody stanowi decydujący czynnik jakości, nie został włączony do uregulowań prawnych. Przyczyna leży zapewne w tym, że są to wartości dotąd niemierzalne. Wiemy na przykład o dobroczynnym działaniu niektórych rodzajów wód, np. działanie obniżające temperaturę, wspomagające układ trawienny, nie podrażniające skóry, wspomagające gojenie się ran lub łagodzące bóle, ale norm dla tych zjawisk jeszcze nie opracowano.
Nawet w pierwiastkach, które mają postać ciała stałego, struktury wewnętrzne odgrywają bardzo ważną rolę. Na przykład diament i grafit to dwa związku węgla,o różnej gęstości. Diament jest najtwardszym materiałem, w przeciwieństwie
do grafitu, który jest miękki.
Właściwości
Podążając tym tropem stwierdzimy, że również woda posiada wewnętrzną strukturę. Jej budowa wpływa nie na „twardość” czy „miękkość”, jak w przypadku diamentu lub grafitu, lecz na jej trwałość, a przede wszystkim na właściwości mikrobiologiczne, które zależne są bardzo od wewnętrznej struktury.
Dwie różne próbki wody o tym samym składzie chemicznym mogą mieć różne właściwości biologiczne, co oznacza, że każda z nich może zachowywać się
w organizmie żywym inaczej, chociaż obie wykazują zawartość tych samych składników.
Dlatego ocena wody wyłącznie pod względem chemii i mikrobiologii nie wystarczy, należy znaleźć metody oceny jej wewnętrznej struktury. Jest to zadanie bardzo trudne, ponieważ opracowywanie powtarzalnych metod pomiarów znajduje się
w fazie początkowej, a w żadnym „zachodnim” podręczniku nie znajdziemy informacji na temat zdolności zapamiętywania informacji przez wodę.
Ale i w tej dziedzinie widać jaskółki nadziei na horyzoncie. Działy fizyki zajmujące się wodą coraz częściej znajdują się w centrum zainteresowania. Komitet ekspertów afiliowany przy Światowej Organizacji Zdrowia WHO zajmuje się od dłuższego czasu zagadnieniami struktury wody. Podejmowane są też starania, aby przynajmniej termin „struktura wody” przyjąć do wytycznych WHO dotyczących wody pitnej.
| 