Jak się wszystkozaczęło
Ożywianie wody - historia jego odkrycia Termin „ożywianie wody” jest obecnie bardzo często cytowany, często źle interpretowany, a nawet nadużywany. Skąd pochodzi właściwie to określenie? Johann Grander nadał nazwę „ożywianie wody” obserwowanym pod mikroskopem zmianom w zachowaniu się mikroorganizmów, które następowały po poddaniu wody działaniu technologii Grandera.
Aby lepiej opisać pochodzenie tego pojęcia, konieczne jest krótkie spojrzenie
na ponad dwudziestoletnią działalność badawczą Johanna Grandera.
Punkt zwrotny 
Z powodu ciągłego kontaktu z zimną wodą oraz ciężkiej pracy fizycznej, jako pracownik i dzierżawca stacji benzynowej, Johann Grander cierpiał w latach siedemdziesiątych na chroniczne zapalenie stawów. Wydawało się już, że niezbędna będzie interwencja chirurgiczna. Aby jej uniknąć zaczął stosować przyrząd do masażu skonstruowany przez ojca. Przyrząd ten przypomina dynamo, które przy pocieraniu o skórę wytwarza delikatne, regularne, ostre impulsy prądu, pobudzając
w dotykanych miejscach ukrwienie. Dzisiaj mówilibyśmy o takim aparacie, że jest to przyrząd do masażu działający na zasadzie stymulacji elektronicznej. Ponieważ
w wyniku terapii stan zdrowia Johanna Grandera bardzo się poprawił, można było odłożyć operację na późniejszy czas. Również bóle pleców jego żony Ingi leczone
były za pomocą tego samego przyrządu. Pozytywne doświadczenia sprawiły,
że Johann Grander zaczął rozwijać i ulepszać wynalazek ojca. „Tajemnica” działania polegała na doborze odpowiednich magnesów, które zostały wykonane ze specjalnych stopów, co dawało im zdolność przenoszenia naturalnych strumieni energii.
Początek eksperymentów 
W swoich myślach jednak Johann Grander wybiegał znacznie dalej. Dręczyło go pytanie, czy możliwe jest wytworzenie naturalnej energii, nieszkodliwej dla człowieka
nawet przy bezpośrednim kontakcie, którą można byłoby napędzać zwykłe urządzenia elektryczne.
W ten sposób Johann Grander skonstruował w ciągu 10 lat dziesięć „generatorów”
o różnej budowie, które wytwarzały energię o tak wysokiej częstotliwości, że nawet dotknięcie nie izolowanego bieguna nie stanowiło niebezpieczeństwa.
Cel został więc osiągnięty. Generatory zbudowane z całkowicie naturalnych magnesów dostarczały absolutnie bezpiecznej energii. Jednak rzeczywistość biurokratyczna tamtych czasów nie sprzyjała pomysłom tego rodzaju, uruchomienie seryjnej produkcji napotkało na nieusuwalne przeszkody polegające na odmowie przyznania patentu przez urząd patentowy. Dostarczone schematy budowy zostały oddalone z uzasadnieniem „produkty szkodzące innowacyjności nie podlegają ochronie patentowej”.
Johann Grander przeprowadził nieskończoną ilość eksperymentów nim skonstruował swoje generatory magnetyczne.
Odkrycie wody Po pierwszym, na szczęście krótkim rozczarowaniu, Johann Grander szybko dostrzegł sygnały prowokujące go do nowych prac. W trakcie swojej działalności badawczej dokonywał ciągle nowych eksperymentów, które dowodziły, że zamiana energii następowała również w wodzie i pod jej powierzchnią, i że pod ich wpływem, woda rozwijała szczególne właściwości. Stopniowo uświadamiał sobie, że odrzucenie jego patentu było znakiem Bożym, dlatego powinien zająć się intensywniej badaniami
wody. Zaczął więc studiować wodę, poddając ją procesom energetycznym
za pomocą skonstruowanych przez siebie generatorów.
Większość jego odkryć bazowała na intuicji oraz obserwacji natury. Bardzo cenna
w badaniach okazała się pomoc nieodłącznej towarzyszki i krytyczki testów – której instynkt znacznie przewyższa ludzki – kotki Grandera. Jej dziwne zachowanie
po raz pierwszy zwróciło uwagę Grandera na „ożywioną” wodę, kotka piła jej coraz więcej i więcej.
Grander dostrzegł, że kombinacja jego generatorów i wody daje w rezultacie coś „szczególnego”. Podczas eksperymentów stwierdził, że właściwości czy też informacje, które mógł przekazać wodzie, mogą być przekazane innej wodzie,
nawet bez bezpośredniego kontaktu między nimi. Wiedza ta jest dzisiaj
z powodzeniem wykorzystywana w urządzeniach Grandera do ożywiania wody.
Jak dokładnie funkcjonuje zasada ożywiania, pozostaje tajemnicą, której Grander
i jego rodzina nigdy nie wyjawili, zależy ona jednak od wielu czynników, które badane były przez długie lata podczas eksperymentów.
Do Johanna Grandera coraz częściej przychodzili ludzie, którzy nabierali wody najpierw do butelek, następnie do karnistrów. Dopiero później zaczął otrzymywać
relacje, które świadczyły o dobroczynnym wpływie jego wody na zdrowie, a także
skuteczność działania w innych dziedzinach, zarówno u ludzi, jak i u zwierząt i roślin.
Pod mikroskopem 
Najważniejszym instrumentem badawczym do poznania wody i jej natury był
dla Johanna Grandera mikroskop. Setki próbek wody z różnych części świata (Nil, Ganges oraz inne źródła) stoją w jego „świątyni dumania”. Zostały przebadane przez Grandera pod mikroskopem, w celu sprawdzenia, jak zachowują się różne rodzaje wód naszego globu.
Kiedy do skażonej, zanieczyszczonej mikrobiologicznie wody, dodawał Grander kropli swojej wody ożywionej, zaczynała się ona natychmiast regenerować. Dosłownie wracało do niej życie. Pożyteczne mikroorganizmy zaczynały się rozmnażać i oczyszczać wodę. Dzięki temu odkryciu powstało wymyślone przez samego Grandera pojęcie „ożywianie wody”.
Długoletnia symbioza badawcza – Johann Grander i jego mikroskop.
Podstawy ożywiania wody Dzięki poprawie struktury wody udało się Johannowi Granderowi stworzyć nowe, odpowiednie środowisko dla pożytecznych mikroorganizmów, które powinny być zawarte w każdej zdrowej wodzie. Aby dostrzec te „służby policyjne” w wodzie, konieczna była praca z mikroskopem o bardzo dużych powiększeniach. Mikroorganizmy zawarte w kropli wody są bardzo różnorodne i wypełniają ważną rolę
w samooczyszczaniu się wody. Podstawowym warunkiem ich funkcjonowania jest uporządkowana i stabilna struktura wody, dzięki której wytwarza się w niej odpowiednie środowisko dla pożytecznych mikroorganizmów.
Johann Grander stosując swoją metodę ożywiania uporządkował wewnętrzną strukturę wody tworząc tym samym warunki do zbudowania naturalnego systemu immunologicznego polegające na wzmocnieniu naturalnej flory złożonej
z pożytecznych mikroorganizmów.
Pojęcie „ożywianie wody” stosowane jest wprawdzie obecnie do określenia różnych procesów, którym poddawana jest woda. Technologia Grandera jest jednak jedyną, która zasługuje na tę nazwę, ponieważ tylko ona jest w stanie obudzić w wodzie ponownie życie i długotrwale ją zmienić.
| 