Przemysł wydobywczy w
Chile
Zakończone sukcesem spotkanie z technologią Grandera 
Przemysł wydobywczy i związane z nim procesy, których celem jest uzyskanie metali szlachetnych z rud, wymaga ogromnych ilości wody. Wiedza zdobyta przez Uniwersytet w Grazu na temat technologii Grandera, która zmienia strukturę wody
i zmniejsza jej napięcie powierzchniowe skłoniła do rozpoczęcia testów
w laboratorium.
Dlaczego Grander w przemyśle wydobywczym?
We wszystkich procesach geologicznych w historii ziemi olbrzymią rolę odgrywa woda. Bez wody wiele z nich byłoby niemożliwych. Również w dziedzinach nauki zajmujących się badaniem wulkanów, procesów wietrzenia oraz powstawania osadów przypisuje się wodzie kluczową rolę. Woda staje się częścią struktury wielu minerałów – z bezwodnika powstaje gips, inne minerały ulegają utlenianiu, z bornitu tworzą się malachit, azuryt czy też atakamit.
Tworzenie się złóż bez wody jako środka ropuszczającego i środka transportu byłoby niewyobrażalne, szczególnie podczas wtórnych procesów wzbogacania. Stąd nasuwa się wniosek, że takie samo duże znaczenie jak w tworzeniu złóż, ma woda
w przemyśle metalurgicznym. Coraz większą uwagę zyskują sobie również wyniki
obserwacji, które dowodzą, że zjawisko spływania wód z roztopów do systemów strumieni, ma wpływ również na procesy metalurgiczne.
Kopalnie
Przemysł wydobywczy ma w Chile długoletnią tradycję. Ponad 40 procent znanych zasobów rud miedzi znajduje się w Chile, a największe złoża podziemne znajdują się w Chuquicamata w rejonie Tage i El Teniente.
W kopalniach Chuquicamata, Radomiro Tomic i Mina Sur der Division Codelco Norte należącej do państwowego przedsiębiorstwa Codelco wydobywa się i przetwarza tlenki i siarczki miedzi.
Siarczki podlegają koncentracji w maszynach flotacyjnych, następnie są wytapiane
i poddawane elektrorafinacji dla uzyskania katod z metalicznej miedzi o bardzo wysokim stopniu czystości. W tej pracy dąży się do zwiększenie ilości pozyskanej miedzi poprzez zastosowanie technologii Grandera.
Tlenki miedzi poddawane są działaniu alkaliów – kwasu siarkowego. Ług poddawany jest dalszej dekoncentracji za pomocą środków rozpuszczających, w procesie elektrolizy miedź wytrącana jest w postaci katod. W tym przypadku zastosowanie technologii Grandera – ożywianie roztworów ługu – polepszyć powinno jakość miedzi pozyskiwanej z minerałów.
Pierwsze próby
Pierwsze próby rozpoczęły się w 2001 roku w Chile i zostały przeprowadzone
przez Tulio Araya Luce, jednego z najbardziej doświadczonych naukowców
w dziedzinie metalurgii ekstrakcyjnej.
Oprócz większego urobku stwierdzono znaczne przyspieszenie w kinetyce procesów zachodzących podczas wytwarzania metali.
Jednocześnie rozpoczęły się testy ECO-katalizatorów Grandera podjęte w kopalni wapnia w Cemento Melon. Zmniejszenie zużycia paliw ma ogromne znaczenie w kopalniach, w których transport stanowi dużą część kosztów. W pracach prowadzonych pod powierzchnią ziemi również zanieczyszczenie powietrza jest poważnym problemem.
W pierwszej próbie z wywrotnicą, już po pięciu dniach stwierdzono oszczędność zużycia paliwa o 5 %, a w pierwszym miesięcu o 7,5%. Ilość wydzielanych spalin zredukowana została o następujące wartości, dla tlenku węgla o 80% (niskie obroty) lub 77% (wysokie obroty), dla tlenków azotu o 83% lub 35%. Na podstawie tych rezultatów podjęto decyzję, aby wyposażyć wszystkie maszyny ciężkie z silnikami typu diesel w ECO-katalizator Grandera, nawet ogromne wywrotnice o mocy 2700 KM i ładowności 300 ton, które wykorzystuje się do transportu surowca.
Rezultaty
Rezultaty testów laboratoryjnych procesów flotacji i filtrowania były na tyle pozytywne, że w sierpniu 2002 rozpoczęto próby pilotażowe: W procesie flotacji poddano działaniu wody ożywionej 2.000 ton wsadu, a w procesie filtracji około 5 ton.
Postępy osiągnięto również w ługowaniu odpadów siarczkowych z zastosowaniem bakterii, które w kwaśnych roztworach utleniają żelazo i siarkę, zwiększając przez to kinetykę urobku.
Dalsze próby wykażą, czy i w tym obszarze technologia Grandera będzie miała wpływ na rezultaty finansowe oraz środowisko naturalne.
Z dużym napięciem oczekuje się potwierdzenia, czy technologia Grandera przyniesie korzyści także w innych dotąd niezbadanych dziedzinach, takich jak na przykład ekstrakcja rozpuszczalników, elektroliza, odzyskiwanie wody oraz procesy
w dziedzinie ochrony środowiska.
| 