Water –
een element met een essentiële meerwaarde?
Von Dipl.-Ing. Johannes Larch
Leiter der internen Forschungsabteilung im Hause Grander
In de 21ste eeuw zal men definitief afscheid moeten nemen van de stelling dat het element water met de chemische formule H2O voldoende is gedefinieerd. In de vorige eeuw werd het verschijnsel water vanuit de chemie benaderd. In deze eeuw zal de fysica haar kansen krijgen om bij te dragen aan de ontsluiering van het geheim dat water heet.
Geheugen
Kan bij water ook over iets als een geheugen worden gesproken? Beschikt het over een geheugen waarin informatie wordt opgeslagen, en kan het de opgeslagen informatie ook reproduceren en doorgeven? Is het ”geheugen” van water vergelijkbaar met het geheugen van de mens?
Het menselijk geheugen slaat informatie eerder emotioneel op en wist die informatie ook afhankelijk van de betekenis of van de indruk, in de meest ware betekenis van het woord, die de informatie bij de betreffende persoon achterlaat.
Het geheugen van water functioneert daarentegen rationeel. Emotieloos slaat het nauwkeurig alle informatie op die het kan krijgen, zowel goede als slechte. Het kan dus beter worden vergeleken met een bandrecorder die fysische trillingen kan opnemen, die indien gewenst kunnen worden weergegeven zonder dat de oorspronkelijk opgeslagen informatie verandert of verloren gaat.
Vanuit de wetenschap is hoogstens in eerste aanleg en alleen theoretisch iets bekend over de plaats waar informatie wordt opgeslagen en het exacte verloop van de wijze waarop in water informatie wordt opgeslagen. Empirisch gezien is men veel verder, het gaat dan om de systematische controle van de voor iedereen begrijpelijke werking van water. Zo weten we nu dat de complexe inwendige structuur van water in belangrijke mate verantwoordelijk is voor zijn eigenschappen. Die verschillende eigenschappen bepalen bijvoorbeeld de houdbaarheid van water, de voorwaarden waaronder micro-organismen zich in water kunnen ontwikkelen en ten slotte ook het gegeven of water door elk levend wezen waarmee het een verbinding aangaat – niet in de laatste plaats de mens –, goed wordt verdragen.
Deze belangrijke eigenschappen, die vanuit de natuur eigenlijk in elk water aanwezig zijn, gaan tegenwoordig door invloeden van buitenaf vrijwel geheel verloren.
De kwaliteit
Voor elk levend organisme dat op water is aangewezen, is de kwaliteit van het water van beslissende betekenis. Ze is de voorwaarde voor belangrijke sturingsprocessen in het organisme, zoals bijvoorbeeld een ”geordend verlopende” groei.
Water is aan veel invloeden onderhevig. Zon, maan en de gehele kosmos staan in een natuurlijke trilling met de aarde en communiceren ook met het element water.
Een groter probleem vormen de kunstmatig voortgebrachte trillingen die eveneens door het water worden ”geregistreerd”. De inwendige structuur van water kan worden verstoord door technische stralingen welke door verschillende emissiebronnen (o.a. zenders voor mobiele telefonie, radiozendinstallaties, satellietstralingen, sterkstroomleidingen) worden veroorzaakt.
Volgens het basisprincipe van de door Grander ontwikkelde technologie wordt aan de inwendige structuur van water weer zijn optimale hoedanigheid (terug)gegeven en daarmee verkrijgt het een duurzame stabiliteit.
De weldadige werking van het kwalitatief verbeterde water die door honderdduizenden gebruikers dagelijks wordt ervaren, spreekt voor zich.
De waterstructuur
Bij de van officiële zijde gehanteerde beoordeling van drinkwater wordt aan de structuur van water nog te weinig betekenis gegeven. In Midden-Europa is een goede drinkwaterkwaliteit in wezen door de drinkwaterverordeningen gegarandeerd. Daarmee moet de garantie worden gegeven dat zich in het voedingsmiddel nummer één geen pathogene kiemen bevinden en dat het geen zware metalen noch chemische stoffen bevat die boven de toegestane grenswaarden liggen.
Op die manier wordt weliswaar aan alle normen en voorschriften voldaan, maar wordt voorbijgegaan aan het meest essentiële, namelijk aan het feit dat de waterstructuur een beslissend kwaliteitskenmerk van water vormt. Dat heeft vooral te maken met het feit dat deze structuur nog niet kan worden gemeten. Zo weten we van oudsher dat bepaalde geneeskrachtige bronnen koortsverlagend, huidvriendelijk, pijnstillend zijn, dat ze daarnaast de spijsvertering bevorderen en wonden genezen; hiervoor bestaan echter geen normen.
Ook bij zogenaamde vaste elementen spelen structuren een rol: zo zijn bijvoorbeeld diamant en grafiet beide een koolstof die een verschillende dichtheid bezitten. Diamant is het hardste van alle materialen, grafiet is daarentegen zacht.
De eigenschappen
Als we dieper op het element water ingaan, kunnen we vaststellen dat juist water een inwendige structuur bezit. Door de verschillende structuren verandert weliswaar de ”hardheid” of zelfs de dichtheid niet, zoals bij diamant of grafiet wel het geval is. Bij water zijn onder andere de houdbaarheid, maar vooral de microbiologische eigenschappen in sterke mate afhankelijk van de inwendige structuur.
Twee hoeveelheden water die chemisch gezien identiek zijn, kunnen verschillende biologische eigenschappen hebben, dat wil zeggen dat de ene hoeveelheid water zich in het levend organisme anders kan gedragen dan de andere hoeveelheid, hoewel beide exact dezelfde inhoudelijke stoffen bezitten.
Het is dus niet voldoende om water op zijn chemische substantie en microbiologische gegevenheden te beoordelen, maar we moeten wegen vinden om zijn inwendige structuur te analyseren. Dat is moeilijk omdat we slechts in aanleg beschikken over reproduceerbare meetmethoden en in geen enkel algemeen leerboek wordt ingegaan op het vermogen van water om informatie op te slaan.
Maar ook hier is in de verte iets van een lichtpuntje zichtbaar, want op elk terrein komt de waterfysica steeds meer in het middelpunt van de belangstelling te staan. Een commissie van deskundigen van de wereldgezondheidsorganisatie WHO houdt zich al langere tijd bezig met het thema waterstructuur. Er wordt reeds naar gestreefd om de term ”waterstructuur” in ieder geval op te nemen in de internationale WHO-richtlijnen voor drinkwater.
| 