Johann Grander
Der Wassermann von Tirol
Eerste uitzending: 18 september 2003 op BR-Alpha
Met de filmproductie ”Der Wassermann von Tirol” wordt voor het eerst aan de hand van documenten een beeld gegeven van het leven van Johann Grander. In dit portret ontpopt Grander zich niet als een zonderling, maar als humoristische gesprekspartner die over de nodige levenswijsheid en zelfironie beschikt. Aan het woord komen vrienden en enthousiaste gebruikers van het Grander-water, zoals Hansi Hinterseer als ook de aartsbisschop van Salzburg en Alois Kothgasser.
Johann Grander heeft slechts zeven jaar de basisschool in het Tiroler Alpendorf bezocht. Tegenwoordig bezoeken wetenschappers uit elk deel van de wereld hem om met hem over zijn uitvinding van ”verlevendigd water” te praten.
Johann Grander werd op 24 april 1930 geboren. Zijn kinderjaren werden gekenmerkt door armoede. Na de oorlog voorzag hij als vrachtwagenchauffeur en pachter van een tankstation in het onderhoud van het gezin. Als plaatselijk politicus oefende hij een magische aantrekkingskracht uit op zijn omgeving. Aan het eind van de jaren zeventig trok hij zich volledig terug uit de buitenwereld om met natuurmagneten en water te experimenteren. Zijn vrouw en kinderen zorgden voor het noodzakelijke inkomen. Soms was hij spoorloos verdwenen, en in het dorp vond men hem een zonderling. Aan het eind van de jaren tachtig introduceerde hij zijn ”verlevendigd water”.
Eenvoudig geformuleerd komt Granders uitvinding erop neer dat water in staat is ander water positief te beïnvloeden. Hoe die zogenaamde waterverlevendiging in z’n werk gaat is het geheim van de vader van acht kinderen. Aanvankelijk ondervond de inwoner uit Tirol heftige kritiek van vooral consumentenorganisaties. Tegenwoordig wordt zijn uitvinding wereldwijd toegepast, zowel in particuliere huishoudens als in het bedrijfsleven, waarbij het gebruik van chemicaliën sterk wordt teruggebracht. Zelfs artsen zweren bij Grander-water.
De geniale man uit Tirol schuwt de publiciteit, hij verlaat zijn geboortestreek hoogstens één keer per jaar, maar ook dan gaat de reis niet verder dan het naburige Kitzbühel. Wat uitvinders doorgaans pas na hun leven ten deel valt, namelijk grote internationale erkenning, is hem reeds tijdens zijn leven vergund. In 2000 werd hij door de Russische Academie voor Natuurwetenschappen onderscheiden met de Zilveren Erepenning en in 2001 ontving hij het Erekruis voor Wetenschap en Kunst van de republiek Oostenrijk.
Productie Uranus Verlag GmbH
| 